Czyżby ocieplenie stosunków między VRP a Sclavinią? De Lima startuje w wyborach na prezydenta VRP.
Już od tygodnia Pałac Prezydencki wspominał o możliwych dalszych negocjacjach między Krajem Koronnym, a państwem uważanym powszechnie za “wroga” - VRP. Do tej pory były to jednak tylko “gdybania” bez pokrycia w konkretnych działaniach w polityce zagranicznej.
W poniedziałek 24 września poprzez oficjalne biuro prasowe poinformowano o v-śmierci prezydenta VRP - Łukasza Nowocienia (przyczyną jest prawdopodobnie zawał serca). Była to jedna z niewielu osób ciągle wrogich wobec Sclavinii. Natychmiast po wydarzeniu na forum naszego państwa zarejestrowali się Zenek Łod Benka oraz Daniochas - dwaj popularni politycy pochodzący z Piątej Rzeczpospolitej. Prezydent natychmiast postanowił znieść traktat o nienaruszalności granic między VRP a Sclavinią. Ciągle trwają negocjacje między oboma zwaśnionymi stronami - część obywateli obu państw ma nadzieję na przechwycenie aktywności drugiej strony.
Reporterzy „Informatora Sclavińskiego”, działający poza granicami kraju, w niedzielę donieśli o tym, że Guedes de Lima, aktualny prezydent Sclavinii wystartował również w wyborach prezydenckich w VRP. Od razu po ujawnieniu tych informacji wielu spośród mieszkańców nabrało sporych wątpliwości. Najbardziej kontrowersyjnym aspektem całej tej nietypowej sytuacji było pytanie: Co się stanie, jeżeli „Fan” wygra . Oba państwa połączyłaby wtedy swoista unia personalna. Jednakże, de Lima nie poinformował oficjalnie o swojej decyzji, a cała sprawa nie została zbytnio nagłośniona na terytorium Rzeczpospolitej Sclavińskiej. Od początku nieznane było także poparcie, jakim dysponuje w VRP lider sclavińskiego POP-u, lecz oczywistym jest fakt, że będzie musiał zmierzyć się z bardzo trudnymi przeciwnikami: Danielem Rawińskim i Williamem Youngiem.
Iontz, lider Radykalnego Ugrupowania Zmian w Państwie powiedział: „Podczas tworzenia ustawy o wyborze prezydenta, zapomnieliśmy zastrzec, że prezydent Sclavinii nie może być równocześnie głową żadnego państwa ościennego. Zamierzam zaproponować stosowną poprawkę krótko po wyborach. To po prostu zagraża suwerenności państwa, nie wyobrażam sobie w ogóle takiej sytuacji.”. Pozostali politycy nie wyrazili swojego zdania na ten temat.
Po opublikowaniu wyników wyborów w Piątej Rzeczpospolitej okazało się, że de Lima nie otrzymał żadnego głosu. Nowym prezydentem VRP został Daniochas.
Nowa strona internetowa
Chociaż rząd nie informował do tej oficjalnie o tym projekcie, sclaviński resort Oświaty zainicjował prace nad zupełnie nową, odświeżoną stroną główną Sclavinii. Decyzję tą spowodowały opinie, że aktualna strona jest „brzydka” oraz „zniechęca nowych potencjalnych obywateli”.
We wtorek 2 października ministerstwo opublikowało listę projektów „do zrobienia” przez następne dwa miesiące, a także szacunkowy poziom zaawansowania prac nad daną inicjatywą. Wśród celów znalazła się nie tylko nowa witryna państwa (prawie gotowa), ale także kilka nowości kulturalnych, długo oczekiwana miejska strona Eldoratu oraz - czego można się było spodziewać – gruntowna aktualizacja poradników. Ważnym punktem jest też stworzenie osobnych stron lub działów na głównej stronie państwa dla państwowych instytucji.
Innym interesującym punktem jest „udoskonalenie systemu reklam”. Co minister rozumie pod tym hasłem? Najprawdopodobniej będą to systemy wymiany bannerów i reklam, dodawanie do katalogów, oraz być może współpraca z chętnymi stronami internetowymi. Dotychczasowa polityka reklam na forach dyskusyjnych przyniosła raczej małe efekty, jeśli porównać je z nakładami czasu, jakie na nią poświęcono i wydatkami ze Skarbu Państwa, jakie ze sobą niosła. Ponadto, często ogłoszenia informujące o istnieniu naszego v-państwa były przez administratorów poszczególnych stron traktowane jako niepotrzebny spam i kasowane. Oczywiście, niosło to ze sobą zniechęcenie ze strony obywateli angażujących się w akcje propagandowe.
Nie należy jednak zapominać, że Sclavinia musi być konkurencyjna i oferować coś, co zachęci odwiedzających jej strony do pozostania w kraju na dłużej i szeroko pojętej aktywności. Nawet najskuteczniejsza reklama nie przyniesie efektów, jeśli treści oferowane przez Rzeczpospolitą nie będą wystarczająco atrakcyjne. Rozwój systemu gospodarki mógłby być bardzo dobrą atrakcją przyciągającą uwagę internautów, więc władze mają spore nadzieje związane z systemem Syriusz lub niedawno opracowanym prostym systemem „forumowym”. Należy też zastanowić się nad sukcesem tzw. „internetowych gier politycznych” typu RPG i być może wdrożyć część zastosowanych tam rozwiązań. Fakt, że taki typ rozrywki przyciąga ludzi powinien zmusić władze do przemyśleń. Naturalnie, nie można też zapominać o promocji Kraju Koronnego w Sarmacji.
Wracając do projektów Ministerstwa Oświaty, typowo „mikronacyjnym” pomysłem jest Teatr Miejski w Eldoracie, służący też jako budynek Filharmonii. Byłby to obiekt, którego funkcjonowanie miałoby trzy cele: zwiększenie (obecnie bardzo niskiego) rankingu stolicy Sclavinii wśród miast sarmackich, popularyzację kultury kraju, a także ogólną promocję stołecznego miasta na arenie v-światowej. Minister Iontz przypomniał też o umieszczonej na serwerze WWW yoyo.pl Galerii Narodowej, której pliki chce przenieść na FTP Księstwa Sarmacji, co zapewni stabilność i lepszą obsługę. Prawdopodobne są też zmiany techniczne i modyfikacja layoutu strony. Być może Galeria nawiąże współpracę z inicjatywami prywatnymi, jak Prywatna Galeria Sclavińska czy Galeria im. Marino Degano.
Poprzez „Przystosowanie starych poradników do standardów sarmackich” resort rozumie dogłębną aktualizację (i w razie potrzeby stworzenie nowych) tekstów pomocy, które zostały napisane jeszcze przed inkorporacją i nie uwzględniają wielu nowych przepisów i norm. Najpewniej będą one też zamieszczone na nowej stronie Sclavinii, w widocznym miejscu (obecnie znajdują się w dziale na forum).
„Na później” ministerstwo odłożyło dalsze spisywanie wirtualnej historii państwa. Prace nad tą dziedziną zostaną najprawdopodobniej wznowione w miesiącach zimowych.
Sclavińskie szkolnictwo wyższe – co z nim będzie?
Jest to pytanie, które zadają sobie ostatnio wszyscy (lub prawie wszyscy) Sclavińczycy. Mimo początkowego entuzjazmu, jaki niosło ze sobą otwarcie kilku uniwersytetów, dziś przyszłość sprywatyzowanej oświaty wysokiego poziomu w Kraju Koronnym jest niejasna.
Zgodnie z prawem, każdy obywatel ma prawo zarejestrować własną uczelnię wyższą, z czego swego czasu mieszkańcy państwa chętnie korzystali: „Na papierze” istnieją trzy tego typu instytucje: Akademia im. Józefa Piłsudskiego, związane z kościołem bizantyjsko-sclavińskim Arcybiskupie Seminarium Duchowne i Świecki Wydział Teologiczny, a także prowadzona przez panów Guedesa de Limę i Piotra Centarowicza Akademia Niepodległej Sclavinii. Mimo otwartych zapisów na wszystkie trzy uczelnie, tylko ta ostatnia działa (a raczej działała) aktywnie, a pozostałe zostały opuszczone przez właścicieli i istnieją tylko formalnie.
Mimo sukcesu pierwszego wykładu na wydziale dziennikarstwa ANS, wkrótce potem Centarowicz zaprzestał swojej działalności na uniwersytecie, a jako przyczynę podał v-chorobę serca (wycofał też swoją kandydaturę do Sejmu, a jego miejsce na liście RUZwP zajął Jordan van Zjom. Na sprzedaż wystawiono też gazetę Wirtualna Sclavinia, której właścicielem i redaktorem naczelnym był Centarowicz.). Guedes de Lima nie wypowiedział się publicznie na ten temat, a dalsze działania zarządu ANS pozostają niewiadomą. Głównym problemem uczelni jest brak kadry, która przygotowałaby kolejne publikacje i wykłady, i prowadziła zróżnicowane wydziały ANS-u.
Akademia Niepodległej Sclavinii jest instytucją prywatną, choć nie pobiera opłat za studia. Obecnie można się zapisywać na cztery kierunki: Dziennikarstwo, Ekonomię, Historię oraz Prawo i Zarządzanie. Posiada własną (choć rzadko aktualizowaną) stronę internetową. Na liście studentów widnieje sporo nazwisk (również znanych polityków, a także ministrów!). Jej (ANS) uruchomienie, a następnie pobieranie opłat mogłoby okazać się bardzo dochodowym przedsięwzięciem. Jednakże pomysłodawcom uczelni brakuje współpracowników chętnych do jej dalszego rozwijania, a także pomysłu na kolejne wykłady.
Mimo wszystko Sclavińczycy mają w większości nadzieję, że w przyszłości powstanie konkurencja na „rynku” edukacyjnym, a zarejestrowane uczelnie będą działały sprawnie i prężnie. Największym powodzeniem cieszyłoby się zapewne dzinnikarstwo, a także być może kierunki techniczne, jak informatyka czy webmastering. Nie można też zapominać, że nawet uniwersytety w uznawanych za „duże” mikronacjach mają często podobne problemy.
Co na to Ministerstwo Oświaty? „Trudno, żebym zajmował się prywatnymi uczelniami.” - powiedział w sierpniu Iontz. - „Od tego są właściciele. Ja tworzę edukację na poziomie podstawowym, w formie poradników, a i tak nie narzekam na brak pracy do wykonania. Jednakże, gdyby powstała uczelnia na przyzwoitym poziomie, może liczyć na wsparcie z mojej strony.”. W planach MO na następne miesiące nie znalazło się utworzenie państwowej szkoły wyższej.
Szpitale i v-choroby w Sclavinii?
Do tej pory społeczeństwo sclavińskie uchodziło za wyjątkowo „zdrowe”, gdyż ewentualne wirtualne choroby zdarzały się niezwykle rzadko. Prawdziwa epidemia (można też użyć słowa „moda” na wzór wielu mieszkańców Kraju Koronnego) wirtualnych schorzeń rozpoczęła się dopiero od podanej przez jednego z nieoficjalnych ambasadorów VRP informacji. Dotyczyła ona śmierci prezydenta Piątej Rzeczpospolitej – Łukasza Nowocienia. Jak czytamy w notatce, zmarł on nagle na wirtualny zawał serca.
V-śmierć jest sposobem na dyskretne i ciche (lub wręcz przeciwnie – bardzo efektowne!) wycofanie się z aktywnego życia w danej mikronacji. Nie oznacza oczywiście całkowitej „śmierci” w v-świecie, do którego bez dodatkowych problemów można powrócić (takie tajemnicze „powroty z zaświatów” są idealnym materiałem na wszelakie teorie spiskowe). Jednakże, większość decydujących się na tak drastyczne posunięcie, jakim jest z pewnością opisywane rozwiązanie, nie zamierza w przyszłości ani powrócić do v-ojczyzny, ani stać się obywatelami żadnego innego kraju wirtualnego. Oczywiście, v-choroba nie zawsze musi prowadzić do śmierci, a rzekomy „pobyt w szpitalu” jest doskonałą wymówką dla braku aktywności.
Następnym v-chorym stał się (jak już wspominaliśmy) Piotr Centarowicz, prezes Sclavińskiego Związku Piłki Nożnej, rektor Akademii Niepodległej Sclavinii i kandydat RUZwP do Sejmu. 26 września jego gazeta oparta na systemie newsowym, „Wirtualna Sclavinia” wydała specjalny numer, w którym napisano:
„(…) do szpitala w Eldoracie został przyjęty Piotr Cetnarowicz. Oficjalna diagnoza brzmi: zawał serca. Na szczęście Cetnarowicz będzie żył. Zrzekł się jednak z funkcji publicznych czyli rezygnuje z prowadzenia SZPN, WS oraz kandydowania do Sejmu. Proszę też o wykreślenie mnie z członków RUZwP.”
30 września podano, że Guedes de Lima zachorował na wirtualnego raka jąder. „Przegląd Polityczny” pisze dalej, że prezydent przebywał w klinice leczenia nowotworów w Grodzisku. Jeszcze tego samego dnia de Limie amputowano oba jądra „w celu zahamowania rozwoju choroby”. Obywatele mieli mieszane uczucia: wielu potraktowało to jako niezbyt smaczną ironię, a także pewnego rodzaju wymówkę – rozpoczynający się w realnym świecie rok akademicki spowodował nagły brak wolnego czasu u prezydenta. 1 października „Przegląd Polityczny” informuje dalej: „Guedes de Lima żyje, i po skomplikowanej operacji czuje się coraz lepiej, prawdopodobnie w przyszłym tygodniu otrzyma nowy komplet jąder od owczarka niemieckiego”. „To jest jakieś chore” - skomentował całą sytuację jeden z czytających wiadomość obywateli. Pozostali zareagowali śmiechem lub pozostali obojętni.
Naprzeciw wymaganiom wirtualnie chorych wyszedł Löwenbräu organizując w Eldoracie Szpital Miejski dr Prabhu, do którego każdy może zapisać się na kilkudniowy pobyt w celach rekreacyjnych lub też zdrowotnych. Szpital na razie nie posiada strony internetowej.
Wybory w Sclavinii – będą czy nie?
Rozporządzenie prezydenta Sclavinii o wyborach do Sejmu mówi wyraźnie, że mają się one odbyć od piątego do dziewiątego września. Tymczasem, sclavińskie lokale wyborcze nadal stoją zamknięte ze względu na brak stosownego skryptu, który obsłużyłby głosowanie.
Będą to pierwsze wybory parlamentarne w kraju, przeprowadzone za pomocą osobnego skryptu, a nie wbudowanego w forum systemu ankiet. Kto jest winny niedopatrzeniu? Rząd tłumaczy się: „Nie mamy jak przeprowadzić głosowania, przynajmniej teraz. Sarmacja zobowiązała się dostarczyć nam skrypt, ale dalej go nie mamy. Pozostaje czekać”. Ostatecznością będzie zmiana terminu, lecz miejmy nadzieję, że do tego nie dojdzie.
Będziemy na bieżąco informować o dalszych działaniach związanych z wyborami do Sejmu.